Blog: Kerk voor oud en jong

Elsbeth Grutekeblog, Elsbeth Gruteke, nieuws2 Reacties

Er wordt nog wel eens gemopperd op de kerk. Door jonge mensen omdat het er ouderwets aan toegaat, er worden truttige liederen gezongen en de dominee houdt meestal een saai, en te lang verhaal. Door oude mensen omdat de kerk teveel verandert, omdat er Engelse liederen worden gezongen omdat de oude woorden van vroeger niet zo vaak meer klinken. Veel gemopper, vaak ook nog wel terecht. Maar soms gebeurt er iets in de kerk waardoor dat verschil tussen jong en oud opeens wegvalt, en niet belangrijk meer is.

Onlangs was dat zo in Zeewolde. Op een avond van de 17+ jongeren. Er was een gast uitgenodigd, een gemeentelid van 88, Hilda den Boer, voor een meet and greet. Ja, dat moet  in het Engels. Hilda was uitgenodigd om de jongeren over haar leven, en over haar geloof, te vertellen. Ter voorbereiding was Ester, een twintiger, bij Hilda op bezoek geweest. Het werd een lang, en gezellig, bezoek, Ester sprak met Hilda af wat ze de jongeren zou gaan vertellen.

Op zondagavond was Hilda, met rollator en een grote tas vol met boeken, foto’s, voedselbonnen uit de oorlog, brochures enzovoort naar de kerk toegekomen. Alle spullen werden zorgvuldig op een tafel neergelegd, met Hilda en een kopje thee er achter.  ‘Zou er wel iemand komen, vroeg ze, wie is er nou geïnteresseerd in mijn verhaal’? Dat bleek een flinke groep jongeren te zijn, zo’n 15. Een beetje onwennig namen ze plaats en Hilda begon te vertellen.  ‘Ik was nogal een naïef kind, zo begon ze, ik wist veel minder dan jullie nu.’

Het werd heel stil. We luisterden naar een verhaal van een meisje dat werd geboren in een gereformeerd gezin. Een meisje dat opgroeide in Abcoude en daar de oorlog, en de hongerwinter, meemaakte. Een verhaal over de grote rol van de geloof en de kerk. Met vreugde vertelde Hilda over de twee meisjesverenigingen waar ze lid van was, de hervormde en de gereformeerde. De jongeren hoorden ook hoe weinig vrijheid je had om zelf te kiezen wat je wilde worden of met wie je wilde trouwen. Trouwen met een hervormde jongen zat er voor een gereformeerd meisje niet in. We hoorden over de avontuurlijke Hilda die op een gegeven moment werk vond in Den Haag en daar filiaalhoudster werd van een bakkerij. Een hele grote stap voor een meisje uit Abcoude.  We hoorden over een jongeman die dominee wilde worden en met Hilda wilde trouwen, maar Hilda niet met hem. Tot slot las Hilda een eigen geschreven kerstverhaal voor over kerstmis 1944, tijdens de hongerwinter. Geen kerstboom, geen eten, niets lekkers en kou. De jongeren konden zich er niets bij voorstellen. In de pauze werden de spulletjes die Hilda had meegenomen zorgvuldig bekeken, bonnen voor voedsel en kleding tijdens de oorlog, een brochure over de gereformeerde levensstijl en foto’s van een jonge Hilda, met dezelfde twinkelende ogen als ze nog altijd heeft. Ook kwamen er vragen naar hoe het ging, met jongens en of je zelf nog wel iets te kiezen had. De jongeren realiseerden zich opeens dat ze zelf in een tijd leven die heel veel vrijheid geeft. En ook werd hen duidelijk dat al die oude mensen in de kerk allemaal een eigen verhaal hebben over hun leven, en over hun geloof. Misschien herkenden ze zich wel in de jonge Hilda en in haar levenslust.

Het was een bijzondere ontmoeting van twee heel verschillende generaties, generaties die bij dezelfde kerk horen, generaties die geliefd zijn door de dezelfde God. Ook dat besef hing in de zaal, op die zondagavond in november.  Dat moesten we maar eens vaker doen, als verschillende generaties met elkaar in gesprek gaan want we zijn een kerk van jong en oud.

Deel dit bericht:

2 reacties op “Blog: Kerk voor oud en jong”

  1. Prachtige gebeurtenis en mooi verwoord, Elsbeth! Goed idee om dat vaker te doen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.