Blog: op retraite

Elsbeth Grutekeblog, Elsbeth Gruteke3 Reacties

De afgelopen week was ik niet in Zeewolde, maar in Bergeijk, te gast bij de oecumenische geloofsgemeenschap de Hooge Berkt voor een Ignatiaanse retraite, in stilte, 7 dagen. Dat vraagt om uitleg. De Spaanse edelman Ignatius van Loyola stichtte in 1539, tijdens de contra-reformatie, de orde van de Jezuïeten. Sinds Paus Franciscus paus is kennen we die orde, de Paus is Jezuïet. Ignatius schreef in de tijd dat hij overste van de orde was een boekje met daarin geestelijke oefeningen. Niet een soort geestelijke gymnastiek maar oefeningen die de gelovige uitnodigen om deel te gaan nemen aan de verhalen uit de Bijbel, om zo Jezus beter te leren kennen. De bedoeling is, in het Engels klinkt het zo mooi: ‘To love Jesus more dearly, to know him more clearly and to follow him more nearly.’ (Jezus meer lief gaan hebben, Hem helderder gaan zien, en Hem intensiever gaan volgen)

De afgelopen jaren ben ik de oefeningen van Ignatius, en ook zijn andere vormen van spiritualiteit en geloofsverdieping, gaan ontdekken en liefhebben. Ze hebben me veel gebracht; een verdieping van mijn leven met God en Jezus, het beter ontdekken van mijn roeping en verlangens en nog veel meer.

Hoe ziet een retraite eruit?  Elke dag krijg ik van mijn begeleider drie Bijbelverhalen of geestelijke teksten aangereikt. Met elk verhaal mag ik een uur, of meer, doorbrengen door het te lezen, er mee te bidden of mediteren, door mezelf in het verhaal te plaatsen, door ermee te gaan wandelen enzovoort. Elke dag is er ook een ontmoeting met een geestelijk begeleider. Dat is iemand die samen met jou kijkt naar je leven met God. Niet een psycholoog of een hulpverlener maar een medegelovige, vaak een theoloog, predikant of priester, geschoold in luisteren en opmerkzaam zijn (Ds. Lex en ik hebben allebei ook zo’n opleiding gedaan). In het dagelijkse gesprek komt naar voren wat je in de verhalen, en daar buiten meemaakt. Wat licht er op, wat voor een bewegingen zijn er in jezelf te ontdekken? Dat soort vragen. Daarnaast doe ik drie keer per dag mee aan de gebedsmomenten in de kapel van de geloofsgemeenschap, en wandel ik  door het Brabantse land. De stilte is bedoeld om je te kunnen concentreren, om niet afgeleid te worden van wat God in je doet en zegt. Stilte betekent eten in stilte en ook geen social media. Dat laatste valt mij niet mee maar het zorgt wel voor ruimte en rust.

Het is mooi en bijzonder om zo tijd te krijgen om te luisteren, te zoeken, en gevonden te worden. Om Jezus dieper te leren kennen, om Gods licht over je leven te zien vallen. Het is een aanrader, en zeker niet alleen voor dominees, maar voor elke gelovige die verlangt naar meer van God, naar verdieping in zijn of haar geloofsleven. Ik vertel er graag meer over. En wil je meer weten over geestelijke begeleiding, laat het me weten.

Deel dit bericht:

3 reacties op “Blog: op retraite”

  1. Lijkt me een héél goede manier om tot inkeer, bezinning en stilte te komen! Ook de begeleiding !

    Véél zegen over je pastoraat in het nieuwe seizoen!

  2. Mooi verwoord Elsbeth!
    Retraite is zo fijn, stil zijn met Hem, zoeken naar Zijn Stem/Plan.
    En bemoedigd , vol energie weer thuis komen.
    Ik noemde het altijd: even een tijdje naar Eden, wandelen met Hem…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.