Blog: Catechese op de Kastanjelaan

Elsbeth Grutekeblog, Elsbeth Gruteke6 Reacties

Veel gemeenteleden weten het misschien helemaal niet, maar elk twee weken houdt een groepje trouwe vrijwilligers een uurtje catechese voor de bewoners van het huis van Philadelphia aan de Kastanjelaan, hier in Zeewolde. Een uurtje met veel zingen, van Johannes de Heer tot Elly en Rikkert, met gebed, een verhaal uit de Bijbel en een echte collecte, voor sponsorkindje Ana. De bewoners zijn verstandelijk beperkt, sommigen doen actief mee aan het zingen, van anderen weet je niet zo goed of, en hoe, ze iets meekrijgen van wat er gebeurt.

“Emmaus” door Janet Brooks

De vrijwilligers; Sytske, Jenny, Aukje, Jan, Wil, Netty zijn er trouw elke twee weken. Aukje heeft een keyboard bij zich en begeleidt de liederen die er worden gezongen.  Andere vrijwilligers halen de bewoners op van hun kamer en zetten de spullen neer die we nodig hebben; een paaskaars, een collectebusje, het geld om in de collecte te doen wordt aan de bewoners uitgedeeld. Ik vlieg als dominee twee a drie keer per seizoen binnen om een uurtje te leiden. En dat is iedere keer weer een bijzondere ervaring.

Zo op het oog gebeurt er weinig bijzonders. We zitten in een grote kring, een groepje vrijwilligers, een groepje bewoners. We steken een kaars aan, of beter gezegd: we draaien een elektrisch kaarsje aan, echt vuur mag natuurlijk niet. We zingen met elkaar, niet al te zuiver, we bidden en we luisteren. Ondertussen staat er iemand op om naar de wc te gaan, een andere bewoner zingt en neuriet vrolijk, ook als we niet zingen. En toch gebeurt er iets bijzonders, dat merk ik iedere keer weer. Want waar twee of drie mensen samen zijn in mijn naam daar ben ik, zegt de Heer. En zo is het ook, in die huiskamer op de Kastanjelaan. Mensen waar de samenleving weinig oog voor heeft, van wie je niet goed kunt peilen wat ze wel en niet begrijpen, worden helemaal stil als er wordt gebeden en als er een verhaal uit de Bijbel wordt voorgelezen. Ze zingen of hummen mee met de liederen en zwaaien enthousiast met de instrumentjes die zijn uitgedeeld. En daar is de Heer, zomaar, in ons midden. Blijkbaar heeft hij geen goedgebekte mensen nodig om er te zijn, of een strakke liturgie waarin alles klopt. In die gewone huiskamer, bij die gewone mensen, die nogal eens over het hoofd worden gezien, is God aanwezig. In het niet zo zuivere zingen, in de stilte, in het lawaai, bij al die bewoners, stuk voor stuk, bij de vrijwilligers en bij mij.  Ik word er iedere keer weer een beetje stil van.

Deel dit bericht:

6 reacties op “Blog: Catechese op de Kastanjelaan”

  1. Mensen waar de samenleving weinig oog voor heeft ??? Het verslag van de samenkomst is mooi , maar er zijn gelukkig meer initiatieven . Niet alleen deze is goed .

  2. Wat mooi. Ik wist dit niet. Misschien kan Muziekgroep Flevum een keer een bijdrage leveren. Onze contactpersoon is Catharina 😉

  3. Soms mag ik op de achtergrond meegenieten als ik nog wat (rapportage)werk moet doen op m’n groep in de ruimte waar de catechese wordt gegeven. Zo treffend is het hierboven beschreven: ik zie en hoor dan iedereen genieten op zijn/haar eigen manier. Heel ontroerend en waardevol!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.